MYDEŁKA
GLICERYNOWE
Podczas zajęć wykorzystano materiały zakupione z
programu #LaboratoriaPrzyszłości.
Blog prowadzony przez uczniów z koła chemicznego w SP nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Stargardzie. Opiekun koła: mgr inż. Monika Sikorska
MYDEŁKA
GLICERYNOWE
Podczas zajęć wykorzystano materiały zakupione z
programu #LaboratoriaPrzyszłości.
Masa porcelanowa to niezwykle efektowna i prosta masa
plastyczna do tworzenia rozmaitych dekoracji, zawieszek. Wykananie masy jest
niezwykle proste i wymaga tylko kilku składników. Przyjemna w dotyku, delikatna
i lekka. Przekonali się o tym najmłodsi, uczniowie
klasy 2b i 3c. Podczas warsztatów
modułu przyrodniczego wykonali ozdoby według własnego pomysłu. Lepienie figurek, wycinanie kształtów z
własnej masy to świetna zabawa. Ciekawym pomysłem jest odbijanie w masie liści,
gałązek, szyszek. Wyroby wykonane z masy porcelanowej mogą być użyte do
udekorowania pokoju, ale sprawdzą się również, jako własnoręcznie stworzony
prezent.
Podczas zajęć wykorzystano materiały zakupione z
programu #LaboratoriaPrzyszłości.
PISANKI WIELKANOCNE
Uczniowie klasy 2b, w ramach modułu przyrodniczego,
zapoznali się z techniką decoupageˈu zwaną „metodą
serwetkową”. Zwykłe jajka zamienili w niezwykłe pisanki. Wykorzystując
delikatne wzory z papieru i naklejając je stworzyli własne kompozycje.
Samodzielnie przygotowane pisanki ożywią świąteczny koszyczek i będą ozdobą
wielkanocnego stołu.
Podczas zajęć wykorzystano pomoce zakupione w ramach
programu #LaboratoriaPrzyszłości.
WIOSENNY SLIME
„Slimowe” wiosenne warsztaty przeprowadziła pani Monika
Sikorska w ramach projektowych lekcji chemii oraz modułu przyrodniczego dla
klas młodszych (2b i 3c).
Podczas zajęć wykorzystano materiały zakupione z
programu #LaboratoriaPrzyszłości.
Wirtualna rzeczywistość (VR) na lekcjach chemii
W lekcje chemii wkroczyła wirtualna rzeczywistość (VR). Daje nam niesamowitą możliwość doświadczania złożoności świata poprzez bezpieczne przeprowadzanie skomplikowanych doświadczeń w bezpiecznych i kontrolowanych warunkach.
Empiriusz- nowoczesne laboratorium pozwala na bezpieczne przeprowadzanie eksperymentów. Uczeń zakłada gogle VR i wykonuje doświadczenie wg instrukcji. Podnosi wirtualne kolby, sięganie po probówki i odczynniki, których wygląd wiernie odwzorowuje te używane w prawdziwym laboratorium. Uczniowie mieszają substancje, sprawdzają ich palność, śledzą jaka jest barwa płomienia, jak zmieniają się właściwości substancji. Kontrolują swoją wiedzę za pomocą testu. Mają możliwość modelowania przebiegu reakcji chemicznych, oglądania trójwymiarowych modeli cząsteczek.
Podczas lekcji chemii
uczniowie szybko zorientowali się w przestrzeni wirtualnej. Dzięki
programowi #Laboratoria Przyszłości otrzymali
możliwość nauki w bardziej angażujący sposób. To narzędzie bardzo się wszystkim
spodobało, wprowadzając uczniów w nowy wymiar edukacji .
materiał:
Monika Sikorska
Model poduszkowca
Podczas zajęć modułu przyrodniczego, uczniowie postanowili wykonać eksperyment naukowy obrazujący siłę powietrza, poznać wady i zalety pojazdów wykorzystujących tę moc.
Poduszkowce, o nich tu mowa, to pojazdy,
które mogą przemieszczać się po wodzie, lądzie i po lodzie, ze względu na
poduszkę powietrzną. Samodzielne skonstruowanie poduszkowca rozwinęło wyobraźnię
przestrzenną, umiejętność rozwiązywania problemów oraz wiedzę na temat tarcia. Dopóki
ono jest między podłożem a płytą CD uniemożliwia poruszanie się pojazdu. Jak
uczniowie podeszli do problemu naukowego?
Aby model mógł się poruszać konieczne
było utworzenie przepływu powietrza miedzy korkiem a balonikiem. Dopóki w
baloniku było powietrze poduszkowiec poruszał się. Wysokość, na która się
unosił była niewielka, ponieważ siła parcia szybko malała. Szukaliśmy różnych
powierzchni dla naszych poduszkowców. Podróżował po ławkach i podłodze. Najlepszym
podłożem jest gładka powierzchnia.
W trakcie zajęć wykorzystano sprzęt zakupiony w ramach programu #Laboratoria Przyszłości
materiał: Monika Sikorska
Model dłoni
Dzięki naszym dłoniom możemy precyzyjnie wykonywać codzienne czynności. Możliwe jest to za sprawą mięśni zlokalizowanych w przedramieniu i dłoni. Każdy palec porusza się za pomocą ścięgien i więzadeł. W palcach ręki nie ma ani jednego mięśnia. Jak to, więc możliwe, że można ścisnąć dłoń w pięść i poruszać każdym palcem osobno?
By zrozumieć ten mechanizm, w trakcie zajęć modułu przyrodniczego, uczniowie
wykonali robotyczną dłoń. Tu ruch
ręki sterowany jest przez sznureczki, czyli odpowiedniki ścięgien łączące
mięśnie z kośćmi palców, których rolę pełnią słomki do napojów. Pociągając za
odpowiednie sznurki palce się zginają i chodzą bez zarzutu.
W trakcie zajęć wykorzystano sprzęt zakupiony w ramach programu #Laboratoria Przyszłości.
materiał :Monika Sikorska
ATOMY i CZĄSTECZKI NA CHEMII Uczniowie klas 7, korzystając z pomocy zakupionych w ramach programu #LaboratoriaPrzyszłości, tworzyli m...